Doorgaan naar hoofdcontent

8-1-2019                                              Heppie NU Jaar.



Huisje kommer en kwel.

Ik zit met smart te wachten op een telefoontje van de bewonersconsulent.
Niet dat ik daar iets mee opschiet, maar misschien wordt er, doordat ik hem zo langzamerhand stalk, eindelijk eens daadwerkelijk iets in gang gezet en leidt dit tot reparatie van het dak. Dan kan mijn kommer en kwel eindelijk tot het verleden behoren. Met blijvend resultaat als het even kan graag.
Hetgeen waar ik op wacht speelt al een poosje en is zeker vandaag niet te verhelpen. Er raast een  flinke Zuidwesterstorm over ons land en ik? Ik heb lekkage! Nee...  niet persoonlijk, maar het dak lekt al vanaf een aantal weken voor de kerst, dat geeft niet alleen wateroverlast, maar maakt dat ik om de paar uur een stapel handdoeken sjouw van en naar de droger, zodat ik altijd voorraad heb, die ik op de plek neerleg waar de druppels gestaag naar beneden komen. Vervolgens smijt ik de natte bende in de droger. Zo leef ik al weken en ik begin het zo langzamerhand een beetje beu te worden dit wateroverlast leed. Deze lekkage heeft geresulteerd tot hele kunstzinnige patronen, vormen en kleuren van amber tot lichtgeel. Verschillende nuances tekenen zich tijdens dit waterballet af op mijn spierwitte plafond. Zéér kunstzinnig, dat mag gezegd worden, maar mijn oog wordt daar nu niet bepaald blij van.
Mijn wasdroger draait overuren en mijn humeur begint te dalen tot het vriespunt na zoveel weken, bellen, mailen en twee loodgieters over de vloer, die overigens ook niet helemaal zeker weten waar dit ongemak begint, maar mij wel vertellen nadat ik ze vraag,' wilt u nog een lekkere cappuccino? ' Nou héérlijk mevrouw, graag,' dat het euvel minstens een hele werkdag zal vergen en niet zo één twee drie op te lossen valt. Pffff, als ze mij dat vóór de koffie hadden gezegd! grgrgr.
Ach de loodgieters zijn de kwaadste niet, daar ligt het niet aan, maar tegenwoordig gaat alles over zeven schijven(of meer) daar hebben beide partijen mee te maken en mee te dealen.
Geduld is in deze, weer een héle schone zaak. Daar heb ik door de bank genomen best wel veel van, maar er is een grens aan elk mens zo ook aan mij en die is vandaag een beetje bereikt.

De onfortuinlijke (ik dus) en de uitvoerende, de bewonersconsulent, die braaf een mailtje schrijft naar de aannemer, die er vervolgens een spoedbonnetje voor uitschrijft. Jawel! Aan het ingehuurde loodgietersbedrijf, die het daarna doorspeelt naar het personeel, namelijk de loodgieter zelf, mits het niet per ongeluk in de digitale prullenbak verdwijnt of op een stapel papieren op een bureau terecht komt.
Wanneer het spoedbonnetje eindelijk het Loodgietersbedrijf bereikt, moet er ook nog worden overlegd of ze Jan&Klaas naar de klus zullen sturen, of toch maar liever de iets gevorderden in deze, te weten Kees&Ron?
Daarmee, zijn er alweer twee weken verstreken waarin ik bemerk, dat ook mijn snoezige' in between' gordijnen meedoen aan het kunstwerk en inmiddels ook aan het verspochten zijn en langzaam veranderen in zo'n zelfde patroon als op het plafond. Hoezo haastklus?
Intussen bel ik mijn verzekering, waar ik gelukkig alle medewerking van krijg.
Fijn, dat er mensen zijn die met je meedenken.
Vervolgens verschijnen vlak voor de feestdagen (toen het nog niet stormde en regende) het duo Loodgieter & Loodgieter die na nog één degelijk onderzoek op het dak, met de dienstmededeling komen, dat het geen gemakkelijk klusje zal worden. Hiervan was ik dus al op de hoogte! Dat het wel een hele dag zal gaan duren en dat daar een planning voor moet worden gemaakt.
Ik bal intussen, onzichtbaar voor het duo, mijn beiden handen tot vuisten en hoor ze verder met een vriendelijke glimlach aan. Wordt mij, wel nog even tussen neus en lippen door, medegedeeld, dat ik  gelukkig één mazzel heb, want ze hoeven niet bij mij binnen aan het werk. Ik doe er verder het zwijgen toe en denk na; want hoe werkt zo'n planning dan in de tegenwoordige tijd, vraag ik mij ernstig af? Moet het spoedbonnetje, nadat het uiteindelijk bij de loodgieters terecht is gekomen weer over een aantal schijven gaan voordat de klus daadwerkelijk geklaard kan worden? Want er is natuurlijk ook een dakdekker nodig, weer 3 schijven!? Ook deze wordt apart ingehuurd tegenwoordig
Oh... Er is nog geen dakdekker gevonden? Bestaan die nog wel dan? pfff..Hier word ik toch zo moe van....Enfin, de klus wordt over het oude jaar heen getild. Wij schrijven nu einde van de eerste week januari 2019 en er is helaas nog niets gebeurd. Nog geen terugkoppeling niets!Ik kan me levendig voorstellen, dat mensen hiervan uit hun dak gaan! Zelf zit ik aan de rand van. Op de achtergrond hoor ik het water zingen drup drup drup....volgens mij zijn de handdoeken alweer toe aan een verschoning, zucht, was getekend

© Josephientje



Reacties

Populaire posts van deze blog

Ik ben niet in 'the mood' zal ik maar zeggen en ' not amused.' Daarmee druk ik mij zachtjes uit, want ik heb zolangzamerhand een pesthumeur op dit vroege tijdstip van deze 'ook goedemorgen' nieuwe dag! Hoewel ik normaliter toch wel vrolijk van aard ben, zijn er een aantal externe factoren die ervoor zorgen dat ik nu een flinke hoofdpijn heb bij het opstaan en het gevoel, dat een flinke zwerm bijen mijn hoofd bevolken. Het gonst en zoemt dat het een lieve lust is. Vanaf klokslag 6 uur vanochtend is men bezig aan de buitenkant van dit pand, de voegen die vorige week met een Kango eruit gejekkerd zijn, opnieuw te vullen. Geen idee hoe dat gaat? Maar het geluid dat hiermee geproduceerd wordt hoort als het gezoem van 50 bijenvolken die in één grote zwerm met een bloedgang komen aanvliegen regelrecht mijn slaapkamer en mijn oren in. Ik heb het even helemaal gehad! Ik ben gaar, op over uit! Al mijn spieren spannen zich in één klap aan en aangezien ik nog aan h...
NORMAAL OF ABNORMAAL? Ik begin me zo langzamerhand echt af te vragen wat tegenwoordig nog normaal is en wat abnormaal? Gisteren was ik na de zomervakantie braaf weer naar het zwembad. In de zomervakantie laat ik daar mijn neus, niet of nauwelijks zien vanwege een principe kwestie. Misschien zijn het mijn botte hersens die de strekking van deze keuze niet begrijpen, maar ik weiger principieel om me te schikken in dit lot! Gedurende de zomervakantie, kan ik, (en met mij vele anderen) geen gebruik maken van mijn abonnement dat ik heb voor de senioren training en dat ik om de paar maanden braaf laat opwaarderen. Zo staat er altijd altijd genoeg op om te kunnen genieten van mijn wekelijk rondje Welness. In de zomer vakantie word ik verplicht de volle mep te betalen en krijg dan geen kaartje, maar een papieren polsbandje om mijn arm. Ik snap hier absoluut niets van! Ik heb reeds vooruit betaald! Dus, wat maakt dat ik nu een aantal weken mijn knip moet trekken en het volle bedrag co...
                                                Héél verrassend nieuws Mijn hart maakt een sprongetje. Ik kan het nog niet helemaal bevatten, en ik ben er ook nog niet, dat besef ik maar al te goed. Maar ik zou het nu al  bijna van de daken kunnen schreeuwen! Een aantal maanden geleden, heb ik mee gedaan aan de Nationale voorleeslunch middag verhalen wedstrijd. Er hebben over de tweehonderd mensen aan deelgenomen en uit alle deelnemers is een shortlist van verhalen samengesteld, die door de jury gelezen gaan worden. Tot mijn grote verbazing en verrukking zit ik bij de dertig geselecteerden die meedingen naar de hoofdprijs. Ik ben genomineerd! Ik ding dus mee om bij de beste drie te gaan behoren. Ik knijp mezelf even in mijn arm wanneer ik mijn naam op de lijst zie staan. Natuurlijk ben ik er nog niet helemaal, maar deze nominatie geeft al reden to...