Vandaag doe ik een poging om een fatsoenlijke website te punniken.

Dat valt om de dooie drommel nog niet mee.
Maar als ik rustig blijf en niet in de paniek schiet, goed lees en langzaam stap voor stap de instructies opvolg dan moet het gaan lukken.
Na een poosje fröbelen kom ik als vanzelf in de digitale flow en gaat het gesmeerd.In alle rust stort ik mij op het prijsgeven van bijna al mijn geheimen en weet ik een goed verzorgde pagina aan te maken welke ik voorzie van een aardige titel.
Ik knutsel er lustig op los, alsof dit al jaren mijn stiel is. Niets is minder waar, want tot een jaar of vijf geleden wist ik helemaal nog niet zoveel van het digitale gebeuren.
Ja. ik kon mailen,vreesboeken en bankieren, maar daar was dan ook alles mee gezegd.

Toch beleef ik aan dit gefriemel en gepriegel louter plezier en ontstaat er zonder al teveel inspanning iets moois onder mijn handen.
Ziezo. De Homepage... ziet er gelikt uit. En de titel spreekt tot de verbeelding. Pff  nu even een bakkie koffie en een warm broodje met een eitje.Tenslotte is het zondag brunchdag...Nee niet rustdag, dat zit er voor mij voorlopig even niet meer in denk ik.
Daarna maak ik de pagina waarmee ik mijn uitgekomen droom ga aankondigen.
Wanneer deze af is,kan dit kunstige stukje volgende week de digitale snelweg op. Dan mag, nee.. moet het gezien worden.
Dan komt mijn droom uit en mag ik het van de daken schreeuwen en roeptoeter ik het de halve wereld over want dan zal iedereen het weten ook!

Hier is een behoorlijke tijd hard aan gewerkt, dit proces heeft bergen energie gekost.
Met bloed,zweet en tranen is dit tot stand gekomen.
Er was veel geduld voor nodig, maar vooral doorzettingsvermogen,waar ik gelukkig aardig mee behept ben.
Laat het dan eindelijk ook maar eens gebeuren en geboren worden.

Nog even de allerlaatste loodjes. Ik tel de dagen en de uren af en voordat we het allemaal weten, is het gewoon zo ver. Tot dan, tot later.

Zondagse groeten van Josephientje