In de lappenmand zou ik het niet willen noemen en dit is ook géén klaagzang, maar als ik deze week mijn agenda bekijk, dan constateer ik toch wel dat een aantal dingen niet helemaal gaan zoals ik zou wensen, hoewel?
Morgen mag ik eerst naar Ergotherapie voor mijn hand.
Mijn hand, die inmiddels aardig gewend is aan de spalk die het heeft aangemeten gekregen en die ik ook braaf dag en nacht draag, gaat gestaag vooruit. Ach alles went nietwaar? En...ik kan er gelukkig mee typen Hoera!
Moet ook eerlijk bekennen dat het bezoekje aan de handendokter en de twee afschuwelijk pijnlijke injecties in pols en duim, de pijn nu tot een minimum heeft gereduceerd.
Op een schaal van 1 tot 10 zou ik mijn genezingsproces een cijfer 7 toekennen. Dit gedeelte van mijn lijf zit gelukkig weer in de lift. Want zeg nou zelf, elke dag leven met pijn is niet fijn.
Maar slijtage of in vaktermen artrose is nu eenmaal een zéér pijnlijk en niet te stoppen proces en dat ouderdom nu eenmaal met gebreken komt, dat is mij in de loop van de jaren ook wel duidelijk geworden.
Nu de pijn in mijn hand bijna weg is gaat mijn rug opspelen en niet zo'n beetje ook! Ik loop de afgelopen week rond op de pijnstillers light met af en toe een uitschieter naar medium.
Van de Tramadol (morfine) blijf ik liever helemaal af. De uitwerking van deze chemische rotzooi, weet ik uit eerdere ervaring, is bij mij dubbel heftig omdat ik bijna nooit pijnstillers slik.
Van die troep wordt ik zo suf als een konijn.Ik sla, wanneer ik zo'n snoepje achter de kiezen heb bijna onmiddellijk wartaal uit, herken mezelf niet of nauwelijks meer wanneer ik in de spiegel kijk. Ik kan niet meer normaal functioneren en beslist géén auto meer rijden ik ben compleet gedrogeerd en emotioneel een wrak. Dit gaat me véél te ver, daar pas ik voor. Dan scharrel ik maar op de medium zuurtjes langs de bedrand, want als ik dan alsnog omval, is het tenminste op mijn comfortabele en oh zo vertrouwde matras.
Dinsdag, zo heb ik besloten, ga ik maar weer eens naar mijn eigenste prikchineesje om te kijken of zij mij op dit punt wat verlichting kan brengen met naald, maar dan zonder draad uiteraard.
Misschien dat een welness ochtendje in het warme zwembad aanstaande Woensdag wat soelaas brengt en de ergste pijnprikkels weet te dempen? Geen idee? Maar ik ga wel. Want warm water is een weldaad voor mijn pijnlijke lichaamsdelen. Bovendien doet het de geest even afleiden van het gefocust zijn op die rot pijn die altijd sluimert en zo af en toe ontvlamt.
Donderdag ben ik besteld op de Polikliniek Cardiologie van het ziekenhuis hier in de buurt,voor een simpel hartfilmpje en gewoon om dingen uit te sluiten. Ik had wat lichte pijn op de borst en aangezien ik een gek hart heb dat af een toe een kleine pauze inlast tussen een aantal slagen, dat heet met een deftig woord Bigemini (hoe verzin je het!), toch maar even kleine controle dan, kan nooit kwaad.
En last but not least mag ik vrijdag naar de schouderdokter, want ik vrees dat mijn schouders nu ook aan het verslijten zijn. Jaaah... ik ga voor het hele pretpakket, als ik iets doe, dan maar gelijk goed!

Dan heb ik voorlopig wel weer even genoeg ziekenhuizen therapeuten en witte jassen van dichtbij gezien en sluit ik de week af met een weekendje rust. Dat wil zeggen? Het kan natuurlijk altijd erger. Aankomende zondag ga ik mijn zwemmaatje ophalen en gaan wij samen de kunstroute doen in haar woonplaats.
Ik rij en zij zit. Zij kan zich niet of nauwelijks bewegen en voorlopig niet meezwemmen want door een ongelukkige en dramatische valpartij van de roltrap in een groot station (of all places )
heeft, arme zij, haar sleutelbeen gebroken. En dat is niet mis! Daar is mijn slijtage niets bij.
Geluk bij een ongeluk. Ik kan rijden en zij kan kijken en genieten van alles wat de kunstenaars ons zoal te bieden hebben.
Leuke bijkomstigheid, een van de zwemmende dames van onze badmutsclub doet ook mee aan de kunstroute. Zij fotografeert 'lezende vrouwen,' en het lijkt me nu hartstikke leuk om haar foto's te mogen aanschouwen, vooral na het schrijven van mijn allereerste boek.

©Josephientje