Hilarisch en Hysterisch. Ik heb er géén kracht meer voor.

Een inmiddels zéér dierbare vriendin, heeft tegenwoordig 'een Buiten.'
Een 'Buiten' hoor ik u zeggen? ' Jaaah een buiten!' Een tweede onderkomen om er zich tijdens haar spaarzame vrije tijd aangenaam te kunnen verpozen, met of zonder aanhang.
Er rond te lopen als 'The Queen' om vervolgens haar altijd aanwezige personeel in te fluisteren, dat de groentesoep met ballen van Oma, uitgeserveerd kan worden aan de gasten op het terras.
Dat 'Buiten,' is niet zomaar een 'Buiten' nee oh nee. Het is een van alle gemakken voorzien riante plek aan en in het water.

Dat is fijn voor mijn dierbare, want zij heeft ook een bootje waar zij zo af en toe mee gaat spelevaren en dit nu, past precies bij haar 'Buitenplaats'.
Zo kan zij bij wijze van spreken in de ochtend, met de krulspelden nog in, even in de aangename ochtendlucht een varend ommetje maken over de plas om vervolgens de dag te overdenken tijdens de ochtend koffie. Oh heerlijke zomerse zondagen, genietend van het uitzicht met allemaal lieve mensen om zich heen, kan zij zich helemaal opladen voor alle drukke werkdagen in de week.
Nu heeft zij haar tweede verblijf, haar zomerresidentie nog maar net, dus moeten er schoonmaak en opknapklussen gedaan worden om het geheel gereed te maken voor de, we gaan er met z.n allen eens flink van genieten zomer.
Er worden hulptroepen ingeschakeld die een aantal klussen van haar overnemen opdat zij ze tijdens werktijd in de ingelaste pauzes rijkelijk van koffie en taartjes kan voorzien.

De buitenkant van 'het Buiten' moet worden schoongemaakt met een hogedrukreiniger van een wel zéér bekend merk in een kleur waar je niet omheen kunt.
Dit is uitbesteed aan een tengere vriendin die, weliswaar onder toezicht, op een wankel vlotje plaatsneemt om zo, 'rondom' de boel te kuisen. Gekleed in een ,ik word niet nat ensemble, in de nieuwste voorjaarskleuren zoekend naar haar balans staat zij helemaal voorbereid te wachten op het spuitapparaat dat mijn zéér gewaardeerde aan haar gaat geven. Dat duurt een paar minuutjes, want zo'n ding is nu niet bepaald licht en moet boven haar macht door het niet al te grote keukenraam worden overgeheveld.
Ik heb de beelden hiervan inmiddels bekeken en het is om te huilen. Mijn lachspieren zijn gekneusd en de scheuren zitten inmiddels in de muur van China van de lang uithalende gieren en klanken die ik spontaan uit bij het zien van de film van onze cameraman ter plaatse.

Stelt u het zich eens voor; het kuiken gele apparaat wordt langzaam tot op ooghoogte getild door vriendin zelve en daarna schuift zij het langzaam naar haar schoonmaakster die het uiterst voorzichtig van haar aanpakt en het op de punt van het vlotje naar zich toetrekt.
Maar dan gebeurt het onvermijdelijke en gaat het toch al niet zo stabiele vlotje door het grote gewicht opeens aan één kant flink aan de schommel.  Het vlot kan dit niet aan en de schoonmaakster die met een snoekduik te water gaat en in die luttele seconden 2 keer help  uitschreeuwt ook niet.
De razende reporter is ter plaatse en heeft haar paparazzi plek ingenomen.
Waar opdat moment de hogedrukspuit blijft is mij tot op heden nog steeds een raadsel.

Het enige dat ik zie en hoor is:  'Elllllllllllll  Ehhellll me Kärcher, waar is m,n Kärcher ?? Ellllll hellup me Kärcher.
Wat er met El gebeurt, is prioriteit nummer 2 en de volumeknop van vriendin J staat op 11.
De arme cameraman heeft nog steeds een luide zoemtoon in zijn linkeroor.
En... er lag een flink plas op de keukenvloer.... Hoe komt die daar nou? Ik zou het niet weten en als  ik het wel weet?
                                     

                                     
                                                                  My lips are sealed.
                                                           

© Josephientje