Doorgaan naar hoofdcontent

Creatief bankieren..

Onderstaand verhaaltje van precies 250 woorden, schreef ik vanmiddag voor een schrijfwedstrijd waar ik 50 euro mee kan winnen.
Dit zou me zo goed uitkomen! Dan heb ik weer wat ruimte voor een stukje  PR voor mijn boek 'Leven vanuit verzet'.
Ik had inspiratie, begon te schrijven en eindigde precies met de 250 geoorloofde woorden. Yes! Dacht ik, dan gaat het er ook meteen uit en wie weet? Flink duimen. Het woord 'geheim'moest erin voor komen.
Welnu, ik denk dat ik hier aardig in geslaagd ben. Even delen dus. Veel leesplezier.

# Mijn geheim

Dat hou ik voor mezelf, immers het is mijn geheim.
Als ik het ga verklappen, of delen met velen, dan is het niet meer van mij, dan is het algemeen bezit en dat is beslist niet wat ik wens.
Dus… je kunt het mij niet ontfutselen.
Het zal wel altijd een raadsel voor je blijven.
Ik denk, dat je stiekem gaat gissen, dat je gaat
piekeren en nadenken over wat het toch zal zijn,
dat je gaat terugrekenen, optellen en aftrekken, vermenigvuldigen misschien?
Je verkneukelt je vast nu al op de juiste uitkomst. Maar ik weet, dat je er faliekant naast zult zitten.
Ik heb dit zo goed bewaard, mijn leven lang draag ik het al bij me. Het is bijna onderdeel geworden van wie ik ben en hoe ik mezelf profileer.
Ik ben wel op een leeftijd gekomen, dat ik dit zonder gêne prijs kan geven, maar iets houdt mij nog tegen. Noem het innerlijk fatsoen of diepe schaamte ik weet het zelf ook niet meer.
Maar een ding weet ik absoluut zeker, de karige momenten dat ik erover wilde beginnen bleven de woorden als het ware achter mijn huig steken en was het net alsof ik een dikke prop in mijn keel had. Een brok dat de boel stagneerde zodat ik ook bijna geen lucht meer kreeg. Daarom gaf ik het op. Kennelijk was het niet de bedoeling dat ik het zou vertellen.
Toen niet en nu ook niet
Dat lijkt me beter zo!


©Josephientje

Ik hou u op de hoogte.





Reacties

Populaire posts van deze blog

Ik ben niet in 'the mood' zal ik maar zeggen en ' not amused.' Daarmee druk ik mij zachtjes uit, want ik heb zolangzamerhand een pesthumeur op dit vroege tijdstip van deze 'ook goedemorgen' nieuwe dag! Hoewel ik normaliter toch wel vrolijk van aard ben, zijn er een aantal externe factoren die ervoor zorgen dat ik nu een flinke hoofdpijn heb bij het opstaan en het gevoel, dat een flinke zwerm bijen mijn hoofd bevolken. Het gonst en zoemt dat het een lieve lust is. Vanaf klokslag 6 uur vanochtend is men bezig aan de buitenkant van dit pand, de voegen die vorige week met een Kango eruit gejekkerd zijn, opnieuw te vullen. Geen idee hoe dat gaat? Maar het geluid dat hiermee geproduceerd wordt hoort als het gezoem van 50 bijenvolken die in één grote zwerm met een bloedgang komen aanvliegen regelrecht mijn slaapkamer en mijn oren in. Ik heb het even helemaal gehad! Ik ben gaar, op over uit! Al mijn spieren spannen zich in één klap aan en aangezien ik nog aan h...
NORMAAL OF ABNORMAAL? Ik begin me zo langzamerhand echt af te vragen wat tegenwoordig nog normaal is en wat abnormaal? Gisteren was ik na de zomervakantie braaf weer naar het zwembad. In de zomervakantie laat ik daar mijn neus, niet of nauwelijks zien vanwege een principe kwestie. Misschien zijn het mijn botte hersens die de strekking van deze keuze niet begrijpen, maar ik weiger principieel om me te schikken in dit lot! Gedurende de zomervakantie, kan ik, (en met mij vele anderen) geen gebruik maken van mijn abonnement dat ik heb voor de senioren training en dat ik om de paar maanden braaf laat opwaarderen. Zo staat er altijd altijd genoeg op om te kunnen genieten van mijn wekelijk rondje Welness. In de zomer vakantie word ik verplicht de volle mep te betalen en krijg dan geen kaartje, maar een papieren polsbandje om mijn arm. Ik snap hier absoluut niets van! Ik heb reeds vooruit betaald! Dus, wat maakt dat ik nu een aantal weken mijn knip moet trekken en het volle bedrag co...
                                                Héél verrassend nieuws Mijn hart maakt een sprongetje. Ik kan het nog niet helemaal bevatten, en ik ben er ook nog niet, dat besef ik maar al te goed. Maar ik zou het nu al  bijna van de daken kunnen schreeuwen! Een aantal maanden geleden, heb ik mee gedaan aan de Nationale voorleeslunch middag verhalen wedstrijd. Er hebben over de tweehonderd mensen aan deelgenomen en uit alle deelnemers is een shortlist van verhalen samengesteld, die door de jury gelezen gaan worden. Tot mijn grote verbazing en verrukking zit ik bij de dertig geselecteerden die meedingen naar de hoofdprijs. Ik ben genomineerd! Ik ding dus mee om bij de beste drie te gaan behoren. Ik knijp mezelf even in mijn arm wanneer ik mijn naam op de lijst zie staan. Natuurlijk ben ik er nog niet helemaal, maar deze nominatie geeft al reden to...