Voor één dag BN er.... En ja het bevalt!
Gisteren waren mijn Illustratrice en ik, op uitnodiging, in het Beatrixtheater waar het jaarlijkse Dyade event 'Leraren maken het verschil' plaatsvond. Dit jaar is het thema' Meesterlijk lesgeven.'
Dankzij de medewerking aan een promofilmpje voor deze manifestatie, mochten wij allebei dit festijn bijwonen en kregen wij, min of meer, een VIP behandeling.
Vroeg uit de veren dus en met de trein naar Utrecht. Waar A en ik elkaar zullen treffen. Voor mij was dit ritje slechts een half uurtje, maar zij moet uit Brabant komen met de bus en dat vergt iets meer tijd vanwege de vele files.Toch stapten wij keurig op tijd het theater binnen en schuifelden wij met de rij mee om een naambadge omgehangen te krijgen.'Welkom bij de club!' Snel een kop koffie voordat de gong ons vertelt dat wij de zaal gaan betreden. Wij zitten op de negende rij vanaf het podium en ik heb stoel 11. 'Engelen getal' denk ik terwijl ik mij neervlij in het rode pluche.
Beste plaatsen en zo lekker dichtbij ook.Wij gaan het allemaal goed zien en beleven.
Dit evenement had zeker niet te klagen over belangstelling. De zaal zit afgeladen vol met enthousiaste en van een gezonde spanning, lichtelijk opgewonden, mensen die allemaal een plek in het onderwijs vervullen. Wie had dit nu ooit kunnen bedenken, dat ik nog eens tussen allemaal juffen, meesters en directieleden van diverse onderwijsinstellingen uit het hele land zou vertoeven. Nou ik echt niet!
En ook niet dat ik me kostelijk zou vermaken door een aantal enthousiaste sprekers uit Nederland en België.
Host van de dag is Art Rooijakkers, waar slimme illustratrice en ik een (meet en greet) mee mochten hebben. 'Oh jullie zijn van het boek' wist hij te vertellen, hij had het dus onthouden.
Er volgde een bijzondere hartelijke en warme ontmoeting met een aardige hardwerkende en uit het goede hout gesneden leukerd, die ook nog eens, maar dit terzijde, van hetzelfde bouwjaar als mijn jongste zoon blijkt te zijn.
Voordat hij door de rest van de, 'Selfie' makende meute,als een roedel wolven besprongen zou gaan worden maakte hij even een momentje tijd voor ons vrij, zodat ik snel iets over mijn boek aan hem kon vertellen, het kon signeren en mocht overhandigen. En dan,samen op de foto! Een trots moment.
Een van de sprekers die mijn hart wel een beetje heeft gestolen was Diederik Jekel, die met zijn, ik zal maar zeggen 'Spreekbeurt ' Dé voorbeeldles mij in ieder geval wist te raken met zijn humor en zijn 'overdrijven voor impact.' Geweldig!
Het werd een voor ons wervelend dagdeel waarin goed geluisterd werd en volop gelachen.
De ontdekking dat het onderwijs heden ten dage de nodige aanpassing vraagt van leerkrachten, want ook zij hebben, zoals zovelen, op dit moment en in deze tijd te kampen met een héle hoge werkdruk, was een leerzame ervaring op deze studiedag. Het huidige schoolbeeld veranderd en gaat dankzij een geweldig initiatief van de Belgische leraar Koen Timmers mondiaal. Hij behandelt hoe belangrijk het is, nog niet bewandelde paden te gaan bewandelen voor meer impact en de wereld wijde invloed, die deze uitdaging aan beide kanten heeft, maar ook geeft. Zowel de leraar als de leerling profiteren hier optimaal van. 'De wereld verbeteren is slechts een paar stappen verwijderd,' zo pleit deze man voor zijn goede zaak.
Chapeau voor al deze fantastische mensen!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Toch moesten wij na de lunch afscheid nemen en vertrekken, hetgeen ons best even zwaar viel.
Wij hadden natuurlijk de spetterende 'Grand Finale' ook willen meemaken.
Maar zoals men in mijn tijd zei, 'werk gaat voor het meisje' hadden wij diezelfde middag nog een interview en fotoshoot voor het Nederlands Dagblad in de agenda staan. 'Ach ja, druk druk druk'...
Dit is voor een kerstspecial, maar daarover bericht ik u later meer.
Het werd ook weer helemaal leuk en gezellig!
De fotoshoot vond plaats bij de Domkerk in Utrecht, (daar waren wij toch al) dus dat was goed te combineren ook al moesten wij daar het laatste stuk van de sprekers voor opgeven. Wij gingen met een speciaal busje, helemaal gratis naar de binnenstad. Ja! het kan in Nederland!
Locatie? Binnentuin.
Eerst even wachten op de fotograaf
vervolgens aan het werk... En dan afsluiten met het interview koffie en taart. Zwaar leven. Héél zwaar leven! Maar zo geweldig leuk, zou dit weer niet hebben willen missen.
Ik bedank bij deze, alle mensen die dit hebben mogelijk gemaakt Angelique in het bijzonder,
En voel me na afloop van deze bijzondere dag dan ook een echte BN er.
Een Bejaarde Nederlander was getekend;
© Josephientje.
Beste plaatsen en zo lekker dichtbij ook.Wij gaan het allemaal goed zien en beleven.
Dit evenement had zeker niet te klagen over belangstelling. De zaal zit afgeladen vol met enthousiaste en van een gezonde spanning, lichtelijk opgewonden, mensen die allemaal een plek in het onderwijs vervullen. Wie had dit nu ooit kunnen bedenken, dat ik nog eens tussen allemaal juffen, meesters en directieleden van diverse onderwijsinstellingen uit het hele land zou vertoeven. Nou ik echt niet!
Er volgde een bijzondere hartelijke en warme ontmoeting met een aardige hardwerkende en uit het goede hout gesneden leukerd, die ook nog eens, maar dit terzijde, van hetzelfde bouwjaar als mijn jongste zoon blijkt te zijn.
Voordat hij door de rest van de, 'Selfie' makende meute,als een roedel wolven besprongen zou gaan worden maakte hij even een momentje tijd voor ons vrij, zodat ik snel iets over mijn boek aan hem kon vertellen, het kon signeren en mocht overhandigen. En dan,samen op de foto! Een trots moment.
De ontdekking dat het onderwijs heden ten dage de nodige aanpassing vraagt van leerkrachten, want ook zij hebben, zoals zovelen, op dit moment en in deze tijd te kampen met een héle hoge werkdruk, was een leerzame ervaring op deze studiedag. Het huidige schoolbeeld veranderd en gaat dankzij een geweldig initiatief van de Belgische leraar Koen Timmers mondiaal. Hij behandelt hoe belangrijk het is, nog niet bewandelde paden te gaan bewandelen voor meer impact en de wereld wijde invloed, die deze uitdaging aan beide kanten heeft, maar ook geeft. Zowel de leraar als de leerling profiteren hier optimaal van. 'De wereld verbeteren is slechts een paar stappen verwijderd,' zo pleit deze man voor zijn goede zaak.
Chapeau voor al deze fantastische mensen!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Toch moesten wij na de lunch afscheid nemen en vertrekken, hetgeen ons best even zwaar viel.
Wij hadden natuurlijk de spetterende 'Grand Finale' ook willen meemaken.
Maar zoals men in mijn tijd zei, 'werk gaat voor het meisje' hadden wij diezelfde middag nog een interview en fotoshoot voor het Nederlands Dagblad in de agenda staan. 'Ach ja, druk druk druk'...
Dit is voor een kerstspecial, maar daarover bericht ik u later meer.
Het werd ook weer helemaal leuk en gezellig!
Locatie? Binnentuin.
Eerst even wachten op de fotograaf
vervolgens aan het werk... En dan afsluiten met het interview koffie en taart. Zwaar leven. Héél zwaar leven! Maar zo geweldig leuk, zou dit weer niet hebben willen missen.
Ik bedank bij deze, alle mensen die dit hebben mogelijk gemaakt Angelique in het bijzonder,
En voel me na afloop van deze bijzondere dag dan ook een echte BN er.
Een Bejaarde Nederlander was getekend;
© Josephientje.
Reacties
Een reactie posten