Poppenkast!!!

Ik wist dat het stond te gebeuren, maar wanneer precies? Dat wist ik dan weer niet.
Tot ik vanochtend klokslag 8.00 uur werd gewekt door gerommel aan de buitenkant van het pand.
HELLUP!!! De winterschilders hangen in een bakkie aan de  buitenmuur en wel op mijn stukje gevel! Met veel kabaal komt er een hangende steiger omhoog met twee mannen in een open bakkie die op de stopknop drukken pal voor mijn kamerraam. Goedemorgen maandagmorgen!
Het 'sex on the beach' schalt keihard uit de luidsprekers van de meegenomen radio en komt boven het geluid van de schuurtol uit!
De ververs, zetten nog een tandje bij, door mij boven het fortissimo van de schuurtol te trakteren op een conversatie die het nummer 'Sex on the beach'  kennelijk bij hen oproept op deze vroege maandagmorgen. 'He Kees, leuk weekeinde gehad? Heb jij nog gewipt? blért de ene tegen zijn zeer gewaardeerde collega.
De ander schaterlacht,maar treed gelukkig niet in details, dus ik neem aan dat het wel een héél leuk weekeinde moest zijn geweest.

Vervolgens krijg ik alle voetbaluitslagen van dit moment, op mijn maandagochtend bordje geworpen ( en ik hou absoluut niet van voetbal, dus die K...uitslagen interesseren me geen ene moer!) Maar oké heren, voor mekaar hoor! ik ben nu ook klaarwakker en verplicht opgestaan, omdat jullie straks ook voor mijn slaapkamerraam hangen en aan de gang gaan.
In opperste verwarring en ook wel behoorlijk toornig, schuif ik in mijn sloffen snel naar het koffiezetapparaat, want dat is wat ik op dit punt nodig heb. Een flinke sterke bak troost, om mijn boosheid de baas te worden.
Natuurlijk zegt mijn verstand, dat dit gewoon moet gebeuren, dat het opknapt en we er met z,n allen weer voor jaren vanaf zijn, maar mijn gevoel sputtert tegen.
Ik blijf lawaai afschuwelijk en onmenselijk vinden, zeker wanneer ik er mee wakker gemaakt wordt, dit is voor mij echt onverdraaglijk.

Ik zit hier dus nu, met twee doppen in mijn oren, dikke sokken in m,n pantoffels, nachtgewaad aan, met een ijsmuts diep over mijn oren getrokken achter mijn laptop.
Gelukkig hangen er in between, gordijnen voor de ramen, zodat ik alles lichtelijk schimmig waarneem en naar ik mag hopen, zij ook.
Ze zakken en stijgen van de een naar de andere verdieping, dus ik zie ze een aantal keren vrolijk voorbij komen. Ze zwaaien nog net niet en dat is maar goed ook, want ik sta niet voor mezelf in op dit moment!

Hoera! er wordt om half negen een koffiepauze ingelast en het is zowaar een half uurtje stil. Pffff dan kan ik even twee telefoontjes plegen, voordat de terreur weer begint en het bakkie met alle toeters en bellen weer stijgt en daalt, want ook dat maakt een T.....G herrie!
ik geef het op, ik geef me over, maar niet zonder protest. Luidkeels roep ik nog één keer Godfried van Bouillon aan GGGVD! Verder hou ik het voor gezien en gehoord vandaag. Ik duik onder in mijn muts met ingebouwde oordoppen. Morgen vlucht ik gewoon weg van hier, maar wel voor het lawaai uit.
OMG nu gaan de maandelijkse sirenes ook nog af, ik ben nu al echt en echt weg!

© Josephientje